مواد اوليه مورد نياز توليد فرش عبارت است از خامه، ابريشم، نقشه و طرح كه بطور كلي نقشه حائز اهميت بوده كه ظرافت و رنگ آميزي خارق العاده بعضاً 5/1 تا 2 برابر به ارزش آن افزوده و به نظر اهل فن نقشه خوب توانائي پوشاندن ديگر عيوب قالي را خواهد داشت.

بافت قالي به روش گره زدن بصورت يك جفتي بوده كه همانند بسياري از كارها كه تقلب در آن رايج بوده بعضاً دو جفتي هم گره زده مي شود كه البته باعث پايين آمدن كيفيت بافت مي گردد.

بهرحال قالي بيشتر 2لا و 9 لا بوده و اندازه مرسوم فرش ها بيشتر 6 و 9 متر بوده كه متاثر از تقاضاي بازار اندازه در نوسان مي باشد. بطور مثال اندازه فرش موسوم به پشتي 80*20/1، اندازه قاليچه يا پرده اي 170*70/2 بوده و قالي 12 متر و 24 متر و حتي 1500 متر مربع توليد گرديده و در سالهاي اخير طرحهاي ابتكاري گرد با قطرهاي 60 سانتي متر و قطرهاي 2 و 3 متر و حتي بيشتر بافته شده است. رنج شمار بيشتر فرشهاي راوری بين 50 تا 70 گره در هر 5/6 سانتي متر يا 7 سانتي متر مي باشد. متاسفانه در سالهاي گذشته به دليل سياستهاي انقباضي و جلوگيري از صادرات ، سرمايه گذار مجبور گرديد تا مواد اوليه فرش و اهل فن آن را جهت توليد به كشورهاي همسايه سوق داده كه عملاً اين صنعت در كشورهاي مجاور نيز به طور ناخواسته احياء گرديده و به مرور در حال قبضه بازار مصرف مي باشد. از طرف ديگر بدليل قيمت بالاي مواد اوليه و قيمت پايين محصول داخلي و عدم صرفه اقتصادي، اين حرفه با مشكلات عديده روبرو بوده كه با روي نياوردن جوانان به آن، به تدريج منسوخ خواهد گرديد، كه مي بايست متوليان امر جايگاه فرش را به عنوان يك كالاي اقتصادي - صنعتي دوباره تعريف نموده و با كنترل و نظارت بر تمامي شئون، جايگاه آن را به عنوان يك كالاي ارز آور در اقتصاد بين الملل حمايت و تقويت نمايند.

از جمله نقشه هاي مورد استفاده مي توان از طرحهاي لچك و ترنج، شكارگاه، گلداني، گلي مرغي، درختي يا جنگلي نام برد كه با كاربرد رنگهاي يشمي، كرم وسرمه اي در متن فرش و تركيبات ديگر رنگها همانند عنابي، نخودي، قرمز، سفيد در حواشي استفاده گرديده و از ابريشم براي ، برگها و ساقه گياهان استفاده گرديده كه اين امر از تداخل رنگها جلوگيري مي نمايد.